Divergerende lijnen

1. De kogel is door de kerk: ons huis gaat de verkoop in; we willen terug naar Leeuwarden. Ik heb vanochtend een makelaar aangeschreven.
2. Daarna lees ik een opvallende zin over een opvallende zin waar een hele poëtica achter schuilgaat: ‘Een opvallende zin, omdat Rovers in dit boek niet het poëtische opzoekt, maar juist iets van de wereld probeert te begrijpen.’
3. Even later vertelt iemand anders me dat ik me als dichter ook als scheidsman gedraag: omdat ik in mijn gedichten oordeel over maatschappelijke opvattingen. Maar dan toch steeds naar billijkheid, voeg ik daar binnensmonds aan toe.
4. Of zoals Shelly zei: de dichter kan niet van het historische verloop worden onderscheiden.
5. Waar Rimbaud zijn verering van het monstrueuze en fantastische tegenover zette, de dichter vanaf de historische zijlijn liet uitkijken naar vrijheid in wanorde en schoonheid in chaos.
6. Is hier sprake van divergerende lijnen?

(Dit bericht verscheen eerder, op 21-10-2014, op 1hundred1.tumblr.com.)