Gedicht Daniel Bailey

DRONKEN SONNET 1

Ik heb een beetje honger maar ben dronken
Ik wil vergiffenis in een bijenkorf
als een hond met decompressieziekte in Arctica
en bedekt met synthetisch wit haar

Mijn eerste gebed tot God ging zo:
Ik weet niet of ik dit goed doe
Mijn laatste gebed tot God ging zo:
Ik weet zeker dat ik dit niet goed doe

Ik kan ’s nachts niet slapen en overdag wil ik niet ontwaken
en geen lichaam dat verroest tot iets hards en en ongelooflijk
ik heb niet ’t eeuwige leven met uitzondering van ’t droge bed

Mijn handen te klein om wat dit dan ook moge zijn te dragen
eigenlijk een gewoonte van dolfijnen in gevangenschap
het eten van vis uit emmers en slapen in ’t zout en ’t water

Daniel Bailey
Vertaling Ton van ’t Hof

(Dit bericht verscheen eerder, op 06-12-2009, op 1hundred1.blogspot.nl.)