Stellingname

  • De moderne revolutie in de poëzie is Amerikaans (conceptual poetry, flarf, slow poetry).
  • Aanvaarding hiervan wordt ook bepaald door een ja of nee tegen de VS in het algemeen (hun cultuur, hun gezamenlijk buitenlands optreden).
  • Dat deel van het Nederlandse publiek (inclusief critici) dat (vrijwel) louter van papier leest, onthoudt zichzelf belangrijke literaire informatie.
  • Veel critici laten zich nog altijd (jawel) leiden door rubriceringsdrift en persoonlijke verwachtingspatronen, waardoor recensies bol staan van idiote splitsingen van wat een ononderbroken (soms levenslang) poëtisch proces is, van het creëren van kunstmatige tegenstellingen binnen een poëtisch oeuvre en van particuliere oordelen die vooral de eigen stem moeten kleuren.
  • Niet nabootsen, maar leren van Kenneth Goldsmith, K. Silem Mohammad en Dale Smith, door hun poëzie en theorieën te bestuderen, en te onderzoeken of wij die kunnen gebruiken voor onze eigen adem, onze eigen vorm en de dingen waar wij bij betrokken zijn.
  • Wat onze politieke poëzie betreft: die verkeert in deplorabele staat (evenals de politiek zelf). De Nederlandse dichters hebben zich afgekeerd van politieke vraagstukken en verschijnselen. Ik bedoel een brede, positieve ongerustheid over het lot van de mens, over zijn relatie tot de natuurlijke omgeving waarin hij leeft.
  • Fuck Wilders.
  • Vertaalde poëzie is in Nederland van nul en generlei waarde.
  • ‘If a poetry is to be produced, it can only come out of the interplay of concern for the objective world and concern for the inner existence. The poet runs along his rails; his poetry alongside him; the world alongside that: keeping the three together is the secret of art.’
  • Neem en eet, want dit is jouw lichaam.
  • Ik zag in een droom brood op mijn hoofd / waarvan de vogelen aten.

(Dit bericht verscheen eerder, op 01-09-2010, op 1hundred1.blogspot.nl.)