Gedicht Chris Tonelli

(THEATER)

Voorwerpen bestaan
buiten ons,
                    verontrusten ons met beelden.

                       Ik verzet me tegen mijn zintuigen,
ben de maat
van al
           wat ik niet heb opgemerkt.

Herinneringen,
                           innerlijke resonantie, jullie
vormen
nieuwe inborst.
                            Masker zonder
openingen, ik verlies
mijn leegte.
                      De trom in mijn oog
slaat; de pijlen in mijn
huivering.
                  Geen theater.

Chris Tonelli
Vertaling Ton van ’t Hof

(Dit bericht verscheen eerder, op 29-03-2009, op 1hundred1.blogspot.nl.)