Naast ons woont Julius, een alleenstaande man van rond de zeventig. We kunnen goed met hem opschieten. Als ik in een glossy lees dat ‘eenzaamheid heel gezond is’ moet ik aan hem denken. Julius heeft namelijk een afkeer van eenzaamheid. Van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat verzamelt hij mensen om zich heen. Vaak klingelt zijn bel al voor 08.00 uur. Het komt ook geregeld voor dat komende en gaande bezoekers elkaar kruisen. Soms vertrekt hij tegelijkertijd met zijn bezoek, gehaast, omdat de volgende afspraak al weer wacht.

Meer dan eens heb ik me afgevraagd waardoor zijn ongebruikelijke gedrag toch veroorzaakt zou kunnen worden? Volgens Charles Baudelaire is ‘liefdesverlangen’ een ander woord voor afkeer van eenzaamheid. Zou Julius een nijpend tekort aan liefde voelen? Wie weet.

Ik kies er zelf bewust voor om een deel van mijn tijd in afzondering door te brengen. De dagen dat Hennie werkt zijn daar heel geschikt voor. De rust van het alleen zijn stelt me in staat om ervaringen en prikkels te verwerken en conclusies te trekken. Daar word ik happy van. In tegenstelling tot Julius, die geen Facebookaccount heeft, kan ik sociaal gezien ook voldoening uit digitaal contact halen. Soms heb ik wel iets weg van een heremiet.

Na de lunch vertrekken Hennie en ik op de fiets naar Fleremaheerd, een boerencamping in Groningen, waar we de nacht zullen doorbrengen. Nee, we zijn niet bang voor de hitte; we zijn goed getraind en nemen voldoende water mee. Bovendien is het niet meer dan 45 km en zullen we regelmatig onze rust pakken. Hoppa!

DCD88ED5-E275-4B9D-98F1-9DFA82A557B0
Noardburgum, 2018 © Ton van ’t Hof