‘Zonder verftubes zouden er geen Cézanne, Monet, Sisley of Pissarro zijn geweest, niets van wat de journalisten later het impressionisme gingen noemen,’ stelde Renoir ooit. Zo lees ik in Antoon Erftemeijers De nieuwe bril van Monet: Anekdotes over de Franse impressionisten en hun tijdgenoten (Becht, 2002). En ben er even stil van.

Renoir wijst hier op de mogelijkheid die de vinding ‘metalen verftube’ rond 1850 schiep: buiten schilderen. Dankzij de tube droogde de verf niet op, kon je die kant en klaar-en-klaar meenemen. Het bos of veld in.

Zo belangrijk kan een ogenschijnlijk klein dingetje zijn. En wat me ook verrast: dat Pierre-Auguste Renoir (1841-1919) zich dit al realiseerde.