Verstild

Over een gedicht van Callie Siskel

Als groot bewonderaar van het werk van de Franse impressionistische schilder Claude Monet, was mijn bezoek enkele jaren terug aan zijn huis in het Normandische gehucht Giverny een ware belevenis. Dat prachtige huis, waarin Monet van 1883 tot aan zijn dood in 1926 woonde, is inclusief de indrukwekkende tuinen gerestaureerd en opengesteld voor publiek. De Amerikaanse Callie Siskel schreef er een gedicht over, getiteld ‘Giverny’, waarmee haar debuutbundel Arctic Revival opent:

GIVERNY

De natuur houdt nooit op.
– Claude Monet

Niets in de tuin
is zo geel als de eetkamer.
Niets zo dekkend.

Een boterachtige schaduw
bestrijkt de muren en sluit zich
rond het meubilair.

Twee eindjes touw
scheiden de kamer van het huis af
alsof ze waarschuwen voor natte verf.

Het is lak en zonlicht
door de terrasdeuren die de illusie
van nattigheid geven

waar het niet nat is,
waar alles in gereedheid is gebracht.
Zelfs de gele tafel,

in wit gedrapeerd
en de acht stoelen met rieten rug,
allemaal aangeschoven

voor een bord met wilgenmotief
en een kristallen glas
dat we niet konden heffen.

Jij was bijna dertien jaar
mijn vader.
Ik vroeg je waarom

we die dag niets
mochten aanraken,
maar je kon niet weten

dat de kamer niet meer veranderen zou
en wij zouden worden overleefd
door een dikke laag verf.

Monet was dol op eten. Hij startte de dag vaak met een Engels ontbijt, waarna hij enkele uren schilderde. Lunch en diner bestonden uit meerdere gangen en ’s middags tussen vier en vijf werd er thee met zoetigheden geserveerd. Hij had een kokkin in dienst en tuinmannen die de moestuin verzorgden en in de tuinvijver uitgezette karpers en snoeken vingen. Keuken en eetkamer behoorden tot de belangrijkste vertrekken in Monets huis. Beide zijn in oude staat hersteld. Siskel heeft de sfeer van de gele eetkamer in haar gedicht goed weten te treffen.

In de laatste drie strofen treurt Siskel over het verlies van haar vader, die overleed aan de gevolgen van een hersentumor. Ze was toen twaalf jaar. Dat verlies weet ze op aangrijpende wijze te verknopen met de verstilde eetkamer waarin Monet ooit kon worden aangeraakt.

7f

‘Arctic Revival’, Callie Siskel, The Poetry Society of America, 2015, via de PSA webshop.