Uitgezakte reten

Onlangs overleed de Amerikaanse dichteres C.D. Wright, 67 jaar oud, geheel onverwachts in haar slaap, vermoedelijk aan trombose na een lange vlucht van Chili naar de VS. Haar dood was voor mij aanleiding om me eens verder in haar werk te verdiepen. Online vond ik bij een tweedehandswinkeltje voor US$ 40 (plus US$ 29,50 verzendkosten) een keurig eerste drukje van haar vierde bundel uit 1986 (ik ben en blijf ook een boekenverzamelaar): Further Adventures With You (Carnegie-Mellon University Press). Helaas vond PostNL het nodig om ongevraagd maar wel namens mij aangifte te doen bij de douane, waarna ik bij aflevering ook nog € 15,30 diende te voldoen (€ 2,30 invoerrechten en € 13 afhandelingskosten gemaakt door PostNL). Enfin. In deze fraaie bundel kom ik een gedicht tegen, ‘Handfasting’, waarin Wright zichzelf een heel ander einde toewenst. Toch wel een kleinnood:

HEKSENHUWELIJK

Het staat in de krant van woensdag: een vrouw, 85, ging naar buiten
om de post te halen. Viel. De man, 92, ging naar buiten om te helpen. Viel.
Beiden vroren dood op hun tuinpad. Jouw lichaam languit op de sprei
doet me denken aan vlees uit een schulp.
Als ik in elk opzicht 92 ben, zul jij pas 85 zijn.
Ik wil niet ongevoelig overkomen tegenover hun achterblijvende zoon.
Maar het trof me, een vreemdeling, als een gelukkig liefdeseind.
Begerenswaardig zelfs. Ik wil dat we naar die rendez-vous toeleven.
Ik wil dat we bij het ochtendkrieken opstaan
als een schuchtere kraamvrouw en haar man, naar buiten gaan,
alsof we de post halen, en samen onze uitgezakte reten eraf laten vriezen.