Kijk naar een reisprogramma op Arte, waarin een Fin door een onherbergzame maar wonderschone streek van Rusland reist. Bij een plaatselijke bewoner drinkt hij zelfgestookte gin: om kracht op te doen en ziektes te bestrijden! ‘Zie je nou wel dat drank goed voor je is,’ zeg ik tegen Hennie, die verstoord uit haar boek opkijkt.

Alle afleveringen van Verder kijken met Krabbé gezien, waarin Jeroen Krabbé en regisseur Richard den Dulk dieper ingaan op items uit het weergaloze tv-programma Krabbé zoekt Gauguin. Dit is televisie naar mijn hart. Kundig en met passie gemaakt, en over een onderwerp waarvoor ik bovenmatige belangstelling heb: schilderkunst. Van Gauguin wordt een veelzijdig beeld geschetst: fantast, charlatan, straatschoffie, levensgenieter, syfilislijder, voorvechter en, bovenal, schilder. Een geweldige schilder.

‘Van wie is deze geile stem?’ vraagt Hennie.
Ik leg Klinkende ikken van Atte Jongstra neer en antwoord: ‘Geen idee.’
‘Nee?’
‘Nee.’
‘Van Marvin Gaye.’
‘Oh.’
‘Hij was een hele mooie man hoor.’
‘Ik zou hem niet kunnen herkennen, op een foto,’ zeg ik, want dat hij dood was, dat wist ik dan weer wel, neergelegd door zijn vader, een dominee.

Hennie is gek op soul, ik ben er, evenals voor jazz, allergisch voor.

Overigens is Klinkende ikken het eerste boek dat ik van Jongstra lees. In dit deel van de Privé-domeinreeks, nummer 266, gaat hij, vaak op hilarische wijze, op zoek naar zijn eigen essentie. Dat die essentie zich maar moeilijk laat raden, spreekt voor zich. Plezante lectuur. Op pagina 71 komt Boudewijn Büch nog even om de hoek kijken, als Jongstra op Malta de Hollandse winter ontloopt:

‘Ik wees op een rotsklomp, vijf kilometer uit de kust. “Filfa,” zei ik. Je mag er eigenlijk niet komen, maar Boudewijn Büch heeft er toch weer voetstappen liggen.”’

Dat klopt als een bus, ik herinner me de aflevering nog goed waarin Büch zich met een helikopter op de Maltezer klip laat afzetten, te midden van zijn krijsende en kakkende bewoners: duizenden vogels.

F03472DB-6911-4FD4-9A7A-8703CA7E27C5
Ypecolsga, 2018 © Ton van ’t Hof

09.48 uur: 82 mm; de druiventros is in één etmaal 8 mm gegroeid! Meer dan 10% in lengte toegenomen! Dit overtreft mijn stoutste verwachtingen. Wat een spurt. Hoeveel invloed zou het weer hebben gehad? Het was de afgelopen 24 uur droog, bewolkt tot half bewolkt, er stond weinig wind en de temperatuur varieerde tussen de 12 en 21°C. Wordt vervolgd.

Joris Luyendijk in De Correspondent vandaag:

‘Wat in ieder geval vast lijkt te staan, is dat je de Europese Unie niet als een goed functionerende democratie kunt zien, zolang we er niet in slagen een daarbij passende publieke sfeer te scheppen.’

Mij dunkt, dat dit een urgente zaak is. Goddomme ja!

Gekocht: JBL Charge 3 Zwart bluetooth speaker. Voor € 139. Tof geluid voor een toffe prijs. Deed het tot nu toe met de speakertjes in mijn iPad en iPhone. Ah! Wat klinkt My Father My King van Mogwai toch heerlijk op dit nieuwe dingetje!

Daarna een uur lang weerstand geboden aan verslavingsverschijnselen. Uiteindelijk gecapituleerd, lichtgele colbert aangetrokken en de stad in gegaan. Drie boeken aangeschaft: Er zit iets achter. Over filosofie en kunst van Arthur d’Ansembourg, Ik bestaat uit twee letters van A.H.J. Dautzenberg en Klinkende ikken van Atte Jongstra. Vervolgens bij Kelder 65 een Rochefort 10 gedronken.

Hoeveel mensen in Nederland zullen één van deze drie boeken aanschaffen. Eén op de tienduizend? Twintigduizend? En hoeveel alle drie?

Mijn neerslachtigheid is iets afgenomen.

DE946213-948B-4005-B086-B10F7A9CFC1E