‘Wij’ van Ghayath Almadhoun

Vanochtend, ter voorbereiding, het gedicht vertaald van de in Zweden woonachtige Palestijn Ghayath Almadhoun, dat morgenavond in VersSpreken door Asmaa’ Azaizeh, Joost Baars, Matthijs Ponte en mijzelf zal worden besproken in Perdu. Het is een vertaling van een Engelse vertaling; ik spreek geen Arabisch.

WIJ

Wij, die zijn uitgestrooid in fragmenten, wier vlees door de lucht vliegt als regendruppels, bieden iedereen in deze beschaafde wereld onze diepste verontschuldigingen aan, mannen, vrouwen en kinderen, omdat wij ongewild en zonder toestemming te vragen in hun vredige huizen verschenen. Wij verontschuldigen ons voor het in hun sneeuwwitte geheugen stampen van onze afgehakte lichaamsdelen, omdat we het beeld van wat normaal is geschonden hebben, een heel mens in hun ogen, omdat we de onbeschaamdheid hebben gehad om plotseling op te duiken in nieuwsflitsen en op de pagina’s van het internet en de kranten, naakt, op ons bloed en verkoolde resten na.
Wij bieden allen onze verontschuldigen aan die niet de moed hadden om recht in onze verwondingen te kijken uit angst dat ze te geschokt zouden raken, en aan diegenen die ’s avonds hun bord niet meer leeg konden eten nadat ze onverwachts nieuwe beelden van ons op de tv hadden gezien.
Wij verontschuldigen ons voor de pijn die we eenieder aandeden die ons zo zag, onopgemaakt, zonder dat er ook maar enige moeite was gedaan om ons weer in elkaar te zetten of onze overblijfselen bijeen te voegen nog voor we op hun beeldschermen verschenen. We bieden ook de Israëlische soldaten onze verontschuldigingen aan, die de moeite namen om op de knoppen te drukken in hun vliegtuigen en tanks om ons aan flarden te rijten, en het spijt ons dat we zo akelig keken toen ze hun bommen en granaten recht op onze dwaze hoofden mikten, en dat ze nu uren moeten doorbrengen in psychiatrische klinieken, in een poging om weer mens te worden, zoals ze dat waren voor onze transformatie in walgelijke lichaamsdelen die hen achtervolgen telkens wanneer ze proberen te slapen.
Wij zijn de dingen die jullie hebben gezien op jullie beeldschermen en in de pers, en als je zou proberen om de stukjes in elkaar te zetten, als een puzzel, dan zou je een duidelijk beeld van ons krijgen, zo duidelijk dat je niet meer in staat zou zijn om ook nog maar iets te doen.

Ghayath Almadhoun
Vertaling Ton van ’t Hof

(Dit bericht verscheen eerder, op 05-03-2013, op 1hundred1.tumblr.com.)