Ze zeggen dat het een circus is

Zondagochtend vroeg. De wijn van gisteren nog op de tanden. Contrabas voor mijn neus. Lees iets over een zaakje dat schijnt te stinken.

Ik klik door naar de bron. Begrijp dat recensent Jamal Ouariachi een ongemakkelijk gevoel heeft gekregen van een recensie van recensent Arjan Peters: Peters’ oordeel riekt.

Naar kont tegen de krib. En slordig lezen.

Ouariachi’s gevoelen spruit niet voort uit enig benul van het besproken boek, want dat heeft hij niet gelezen.

Ouariachi’s gevoelen spruit voort uit Peters’ afwijzing van het vorige boek van dezelfde auteur, dat Ouariachi wel heeft gelezen en de hemel in prijst.

Wacht even.

Wordt Peters nu recalcitrantie en onzorgvuldigheid aangewreven omdat hij ooit een andere mening was toegedaan?

Het begint te dagen. Ik schenk nogmaals koffie in. Keer terug naar De Contrabas, spel verder en snap dat censor Arie Storm weer een andere recensie in de Volkskrant afkeurt. Vanwege machtsbetoon ook.

Tja …

Ik ken Storm, Peters en Ouariachi niet persoonlijk. Heb nog nooit een boek van Tommy Wieringa gelezen. Opwaaiende zomerjurken via Marktplaats verkocht. En de betreffende twee recensies gisteren overgeslagen.

Ben bovendien cultureel gezien platzak.

Het zijn allemaal klootzakken!

Gelukkig lonkt buiten het beloofde landschap.

(Dit bericht verscheen eerder, op 07-10-2012, op 1hundred1.blogspot.nl.)