Gisteravond speelde het Noord Nederlands Orkest, nou ja, twaalf orkestleden, De vier jaargetijden van Vivaldi (geschreven voor twaalf paar handen) in de Neushoorn, poptempel van Leeuwarden. Dat was bijzonder. Hennie en ik waren erbij. Veel staande orkestleden in plaats van zittende en na elk deeltje (De vier jaargetijden bestaat uit vier concerto’s, die elk weer uit drie deeltjes bestaan) applaus in plaats van eenmaal, wat gebruikelijk is, aan het eind. De orkestleden geneerden zich zichtbaar voor al dit geklap. Desondanks was het een charmante uitvoering. Wij stonden in de buurt van de contrabassist.