08.42 u. Anna Akhmanova, celbioloog:

‘Leven is iets wat zichzelf kan voortplanten, dat definieert het. Het doet zich voor in organismen die bestaan uit cellen. En een cel komt altijd voort uit een andere levende cel. Dus de zin van het leven is om het weer voort te zetten.’

Welbeschouwd hoort hier, nondedju, een duurzame leefomgeving bij.

16.46 u. Met Wolfram Swets naar de tentoonstelling Giacometti-Chadwick: Facing Fear geweest, in Museum de Fundatie te Zwolle. Het abstractere werk van Lynn Chadwick (1914-2003) is top, maar de mysterieuze uitdrukkingen van Alberto Giacometti (1901-1966) zijn (nog) beter. Volgens de begeleidende flyer ‘belichamen [hun beelden] de toestand van ontluistering en angst in Europa tijdens de jaren van de Koude Oorlog.’ Lijkt me, zeker met betrekking tot het vroegere werk van Giacometti en latere van Chadwick, wat ver gezocht. Wel een meesterlijke tentoonstelling. Na afloop in een hippe kroeg gehangen, nieuwtjes uitgewisseld en gefilosofeerd: Waarom staan er geen poëzietitanen meer op? Vanwaar die vervlakking? En nee, geen sluitende antwoorden weten te formuleren. Kreeg van Wolfram nog wel Paul Blackburns postuum uitgegeven The Journals (1975) cadeau!

‘The day accomplishes itself with its / small failures & annoyances’

Dacht op de terugweg in de trein: ik moet mijn herinneringen aan mijn voettocht langs de kust van Cornwall, die ik in 1985 maakte, eens in een kort verhaal boekstaven.

‘Zoveel te doen / Ik heb nog zoveel te doen’ (Toontje Lager)

En nog steeds, goddomme, snotverkouden.

0C6720A0-E245-4562-B0CB-E874C3F12535
‘Walking Man I’, Alberto Giacometti, 1960 (Museum de Fundatie). Foto: 2018 © Ton van ’t Hof