Een flink deel van de dag hard getrokken aan het vormgeven van Gerts nieuwe chapbook, en zeer tevreden met het resultaat; ik heb een proefdruk besteld.

Tegen 14.30 uur moe maar voldaan in de zon gaan zitten met een stapeltje boeken. Na een kwartier al onder zeil gegaan.

Ad ten Bosch over een literair zaakje dat stinkt: ‘Mario Molegraaf schreef, terwijl hij aan het lobbyen was voor een subsidie voor een Platovertaling, een negatieve recensie over een Platovertaling van [Gerard] Koolschijn.’

Worden me daar de druiven toch al blauw!

Voor wie het weten wil: ik noteer mijn dagelijkse beslommeringen, waaruit ik meestal tegen etenstijd een blogbericht samenstel, met een Aristo College FLP 0.5 vulpotlood in een Leuchtturm 1917 Notebook, gelinieerd.

Hé! donderwolken boven Ljouwert! staalgrijs met felwitte randen!

Bakte een aspergetaart met koolhydraatarm korstdeeg, die ik zo dadelijk zal serveren met jonge bladsla, semi-zongedroogde tomaatjes & gegrilde artisjokken in olie.

Merk dat ik er de laatste tijd maar weinig meninkjes op na houd, wat niet opzettelijk is maar best wel verfrissend.

Miedum, 2019 © Ton van ’t Hof

‘Roy maakte als kind al een bromfietsgeluid dus je wist welke kant-ie op zou gaan.’—de moeder van automonteur Roy in Ik vertrek gisteravond

Dat uittenue van PSV: V E R S C H R I K K U L U K ! ! !

At vanochtend een schaaltje sojayoghurt met aardbeien: 11 g koolhydraten. Luisterde onderwijl naar etno dub van de Franse band Saadji. Las in Ad ten Bosch’s De IJssel stroomt feller dan de Amstel. Herinneringen van een boekverkoper, uitgever en schrijver: Ad over Jeroen Brouwers:

‘Soms laat iemand een kant zien die de kijk op hem onherstelbaar verandert. Hoed u voor de zelfbenoemde moraalridder.’

Vond na vier uur zoeken wat voordien voor me verborgen was: dat een oudoom van een van mijn grootvaders zichzelf tijdens zijn eerste huwelijk Willem Hendriks Sloots had genoemd en gedurende zijn tweede Willem Alofs Schut. Nee, nog geen idee waarom. Een genealoog grossiert in raadsels.

‘s Middags in de Prinsentuin naar blues geluisterd, over Willem de Kooning gekletst en via nu.nl de verrichtingen van Max Verstappen gevolgd. Twee koffie (!) gedronken.

Muggen. Ik behoor tot het type dat door steekmuggen al op honderd meter afstand wordt waargenomen. Dwars door muren heen. Als er zich één mug in onze straat bevindt weet zij (alleen vrouwtjesmuggen steken) mij te vinden.

Om half vijf wakker. Mug. Naar beneden. Ook daar mug. Zen’sect opgesmeerd, met 40% deet, waarna er prompt een mug op mijn hand landde. Haar met andere hand doodgeslagen. Hoe oud is dat antimuggenspul eigenlijk?

De twee zorgkantoren die zich buigen over de aanvraag van een persoonsgebonden budget voor ma vergen idioot veel van mijn geduld. Ik bespeur drukdoenerij zonder énige concrete output en voel aandrift om met een houthakkersbijl te gaan zwaaien. (Wees niet bang, ik kan en zal me beheersen.)

‘Er is ook een theorie denkbaar dat de kwaliteit van de boekhandel bepaald wordt door de boeken die je er niet vindt.’—Ad ten Bosch

Eindelijk heb ik ze op een rijtje: de kinderen van mijn overgrootouders Geert Leupen en Geertruid Rutgers: elf stuks. Ga er maar aan staan! Lammegien (1891-1970) was de eerste, mijn grootvader Harm Geert (1910-1992) de een-na-laatste. Daar tussenin zaten Jacob, Jan, Annechien, Willem, Roelof, Roelof, Anna en Harmina. De benjamin heette Evert Geert, die in 1911 ter wereld kwam.

Roelof 1 werd ruim dertien maanden oud en Roelof 2 stierf—waaraan is (nog) onduidelijk—op 16-jarige leeftijd. Harmina hield het al na 34 dagen voor gezien. Hoewel ik nog niet weet wanneer Jacob, Jan en Anna de geest gaven, zou het me niet verbazen als mijn grootvader als laatste van het gezin de grote reis aanvaardde. Ik zal mijn herinneringen aan hem op een later moment boekstaven.

Een vraag die me ook bezighoudt: waarom liet zijn jongere broer Evert Geert, die slechts 61 werd, zich als Geert Leupen—dus zonder Evert—begraven?