Op mijn eerste bericht over mijn zoektocht naar het beste boek van de wereld werd op Facebook vijfmaal met het noemen van een titel gereageerd:

  • Het leven en de opvattingen van de heer Tristram Shandy van Laurence Sterne,
  • De 13 1/2 levens van kap’tein Blauwbeer: De helft van de levensherinneringen van een zeebeer van Walter Moers,
  • Anam Cara: Mystiek uit de Keltische wereld van John O’Donohue,
  • Infinite Jest van David Foster Wallace,
  • Onder de vulkaan van Malcolm Lowry.

Vijf titels die naar voren werden geschoven als beste boek van de wereld. Viermaal een fictief en eenmaal een mystiek werk. Niet één boek van een Nederlandse auteur. Wel zijn ze alle vijf geschreven door een blanke man. Vier blanke mannen uit een Engelstalig land en eentje uit Duitsland. Infinite Jest (1996) is als enige boek nooit naar het Nederlands vertaald. Vier van de vijf auteurs – Sterne, Lowry, O’Donohue en Wallace – zijn al overleden.

Ik lees tegenwoordig circa vijfenzeventig boeken per jaar. Als ik 75 word, heb ik nog zo’n 900 titels te gaan. Misschien heb ik míjn ‘beste boek van de wereld’ al gelezen, misschien ligt ie nog in ’t verschiet. Wat vind ik eigenlijk het beste boek dat ik tot nu toe gelezen heb? Op naar mijn boekenkasten.

Je zult er wonen, in een van de zeven flats aan het Europaplein in Leeuwarden. Het Europaplein is een rotonde die halverwege de jaren 50 werd aangelegd en waarop de noordelijke uitvalsweg aansluit. Rondom het plein heeft men toentertijd ook de eerste Leeuwardense hoogbouw neergezet: zeven flats van waaruit je eerste rang naar het rondpompen van auto’s kunt zitten kijken. Nu groeide sinds de aanleg niet zozeer het inwonersaantal van Leeuwarden als wel het autobezit, waardoor het Europaplein de stroom auto’s al enkele jaren niet goed meer kon verwerken. Het moest op de schop.

Gisteren las ik in de krant dat de nieuwe ‘turborotonde’ voor automobilisten geopend is. Dus ik er vanochtend te voet naartoe. Omdat ik afgelopen vrijdag onze paraplu in de veerboot naar Schiermonnikoog heb laten staan, eerst nog even langs de HEMA gegaan om voor de tweede keer in vier weken tijd een paraplu aan te schaffen. Ik heb het ding tijdens de anderhalf uur durende wandeling niet hoeven gebruiken.

Daar het Europaplein vanwege de flats niet naar buiten toe kan worden uitgebreid, was ik benieuwd naar de oplossingen die zijn gevonden voor het verbeteren van de verkeersstromen. Nou, ook het laatste stukje groen – ooit bevond er zich in het midden van de rotonde een flink grasveld met bomen – heeft men met asfalt bedekt. Vanuit je appartementje kijk je nu uit op één grote zwarte vlakte waar auto’s overheen razen en straks fietsers en voetgangers onderdoor bewegen; het plein is pas aan het einde van dit jaar helemaal klaar. Nog meer herrie, nog meer stank. Je zult er maar aan wonen.

(Ruim 8 kilometer gewandeld, circa 600 calorieën verbrand.)

Europaplein, Leeuwarden, 2017 © Ton van ‘t Hof

Mediteren heeft iets weg van Wachten op Godot.

Mijn moeder draagt haar gerimpelde leven, ze wordt volgende week 82, met een bewonderenswaardige blijmoedigheid, terwijl mijn vader, die bijna 84 is, zijn krachten verspilt aan een verbeten strijd tegen de ouderdom. Mijn moeder heeft de afgelopen dagen genoten van het verblijf op Schiermonnikoog, mijn vader heeft hoofdzakelijk zitten kniezen. Hun verhouding lijdt onder deze tegenstelling. Sámen mokken over de last der jaren zou minder erg zijn. Het stemt me droevig. Tot nadenken ook. Over hoe je het leven, als het bijna is volbracht, in evenwicht kan brengen met het onontkoombare afscheid.

Schiermonnikoog, 2017 © Ton van ‘t Hof
Schiermonnikoog, 2017 © Ton van ‘t Hof

https://www.strava.com/activities/1220705509

Schiermonnikoog, 2017 © Ton van ‘t Hof

https://www.strava.com/activities/1218817357 & https://www.strava.com/activities/1219170541

Schiermonnikoog, 2017 © Ton van ‘t Hof

Met m’n ouwelui een lang weekend op Schiermonnikoog.

Schiermonnikoog, 2017 © Ton van ‘t Hof

https://www.strava.com/activities/1216233718

Leeuwarden, 2017 © Ton van ‘t Hof

Aanwinst: Het ontplofte gedicht: Over poëzie, J. Bernlef, Querido, 1978, 2e-hands, € 8,45.