Als klein jongetje al ging ik met mijn vader naar het voetballen: de ene week naar Holland Sport, met Sjakie Roggeveen, en de andere naar ADO, met Aadje Mansveld. ADO is altijd mijn cluppie gebleven. Zelf ging ik voetballen bij RCL, Racing Club Leiderdorp. Nadat ik op mijn negentiende vertrok uit het westen van het land ben ik sporadisch voetbalwedstrijden blijven bezoeken; gezin en werk gingen voor. Gisteravond zat ik voor ‘t eerst sinds lange tijd weer eens op een heuse tribune, van SC Cambuur, en wauw, wat voelde dat lekker. Ik heb genoten van een aardige wedstrijd en ruim zevenduizend enthousiaste toeschouwers om me heen. Dit gaan we weer vaker doen.

Cambuur – RKC, Leeuwarden, 2017 © Ton van ‘t Hof

Ik herinner me twee dromen van vannacht. In beide kuierde ik over stranden en praatte wat met andere wandelaars. Verder gebeurde er niet veel. Het weer was goed en hier en daar liep ik over een rotsachtige bodem. In de tweede droom kwam ik ook nog bij een strandhuisje aan, waar ik eerst wat te eten kreeg en me daarna moest legitimeren. Omdat ik geen legitimatiebewijs bij me had, kon ik dat niet. Toen werd ik wakker. Het lijkt overigens wel of ik mijn dromen tegenwoordig, nu ik met prepensioen ben, beter onthoud dan in vroeger jaren.