Noodoplossing bedacht voor lekkage

De afgelopen dagen hard aan ‘t werk geweest in ús hûs om het beneden enigszins bewoonbaar te maken. Noodoplossing bedacht voor lekkage door kaduke afwatering. Daarna dichtgeslibde dakgoten schoongemaakt. Ondertussen poetste & schilderde Hennie zich binnen een ongeluk. Gelukkig hadden we vandaag hulp van Tim, die het boeltje na de rondleiding als een ‘bizar huis met een fucking grote tuin’ bestempelde.

Brantgum, 2020 © Ton van ’t Hof

O jee! een Ik-vertrek-huis

Vanochtend de sleutel van ons nieuwe huis in Brantgum gekregen. Toen we er naartoe reden voelde het toch een beetje als in Ik vertrek: onwennig & onvoorspelbaar.

Het oude huis was leeg, rook wat muffig. De tuin lag er nat en sombertjes bij. Toen ik een asgrauw gordijn opzij schoof en met een vinger dwars door opgebolde stuc heen prikte begreep ik dat we zojuist ook eigenaar waren geworden van een Ik-vertrek-huis.

Strippen die handel! Gooi elke planning maar de prullenbak in! Vermenigvuldig je begroting maar met twee!

Machtig. We nemen de uitdaging aan.

Stamreeks Leupen

De stamreeks van mijn grootvader van moederskant ziet er voorlopig als volgt uit:

Stamvader:
Berend Leupen

Oudgrootvader:
Jan Leupen (1775-1833)
Geboren en overleden (aan waterzucht) te Hesepe, Duitsland.
Beroep: herder.

Oudvader:
Hindrik Leupen (1810-1846)
Geboren te Hesepe, Duitsland, overleden te Gasteren (DR).
Beroep: wever.

Betovergrootvader:
Jan Leupen (1834-1893)
Geboren te Anloo (DR), overleden te Peest (DR).
Beroep: wever.

Overgrootvader:
Geert Leupen (1863-1939)
Geboren te Gasteren (DR), overleden te Epe (GD).
Beroep: wever, dienstknecht, tapper, logementhouder, landbouwer, koopman, slager.
1888-1889: 1e Regiment Veldartillerie, Utrecht.

Grootvader:
Harm Geert Leupen (1910-1992)
Geboren te Oosterwolde (FR), overleden te Heeze (NB).
Beroep: kelner, logementhouder.

Bij mijn grootvader op schoot, 1961/62

Philip Huff als fakkeldrager van angstvallige preutsheid

Door Leeuwarden gebeend vanmorgen, onder een paraplu, als vorm van ochtendgymnastiek.

Bij Duco geluncht en naar de film geweest, Hors normes, een tragikomedie over opvang en begeleiding van autisten. Petje af voor de hulpverleners in deze sector. Wat een hondenbaan bij tijd en wijle, dacht ik, en zelden een schouderklop.

Moralistisch gedoe bij kunstprogramma Mondo; Philip Huff als fakkeldrager van angstvallige preutsheid. ‘Voegt niets toe,’ zei hij meer dan eens en bedoelde: schrappen dat werk.

Leeuwarden, 2020 © Ton van ’t Hof

Soms duikt er een spook op

Ochtendgloren. Gevels verlicht. Rood, geel en roze. Vlijmscherpe wind. Een vlucht wilde ganzen had babbels. Binnen was de koffie bruin

en luisterde ik naar de betoverende elektronische klanken van de Canadese RAMZi aka Phoebé Guillemot en las in het verbazingwekkende boek Met de zon als kompas. 6500 kilometer door de ruige natuur van Alaska van de Amerikaanse Caroline Van Hemert.

Van Hemerts metgezel begreep ik wel: ‘[Pat] hield niet van [Alaska] omdat hij het had bedwongen, maar omdat het een oord was dat zich niet liet temmen. […] Hij wilde plekken opzoeken waar hij de enige mens in de verre omtrek zou zijn.’

Elke dag heeft iets nieuws in petto, elke dag is enig in zijn soort.

Soms duikt er een spook op. Uit een doos van mijn moeder viste ik een merkwaardige oude foto op van een vrouw die achterna wordt gezeten door iemand die een laken over zich heen getrokken heeft.

De vrouw lijkt op mijn oma Spann, de moeder van mijn moeder. Grada Spann werd in 1908 in Millingen aan de Rijn geboren. De kerk op de achtergrond heeft veel weg van de Millingse Sint-Antonius van Paduakerk. Aan de haardracht en kleding te zien is de foto een tiental jaren na de Tweede Wereldoorlog genomen; mijn oma liep toen tegen de vijftig aan. Wellicht was ze op bezoek bij haar moeder (haar vader was in 1943 overleden) of een van haar broers of zussen.

Trouwfoto van mijn ouders (voor de wet)

Mijn ouders trouwden in 1957, eerst voor de wet (14 november) en veertien dagen later voor de kerk (28 november). Ze hebben de laatste datum altijd als hun trouwdatum aangehouden. ‘Wanneer zijn jullie getrouwd, pa?’ ‘28 november 1957, jongen.’

Mijn moeder was toentertijd 22 en mijn vader op een haar na 24. Ze trouwden vanuit hun ouderlijke huizen, beide gelegen aan de Botstraat in Eindhoven. Ze hadden al jaren verkering.

Op onderstaande foto zijn mijn vader en moeder te zien (zittend), de ouders van mijn moeder (links) en die van mijn vader. Ik gok dat de foto, gezien de kleding die ze dragen, is gemaakt op 14 november, de dag dat ze voor de wet trouwden, maar weet dat geenszins zeker.

Je wilt een verhaal hebben, hè.

Ontembare lucht boven Brantgum

Ontembare lucht boven Brantgum vanmiddag; een hoe en waarom van onze aanstaande migratie.

Brantgum, 2020 © Ton van ’t Hof