Fietste naar mijn moeder, die bij God niet wist wie ik was en daar hartelijk om moest lachen, waar ik weer om moest lachen, we kraaiden van plezier, waarna alles goed was.

Haalde voor de zevenendertigste keer dit jaar klushout, geschaafd vuren ditmaal.

Weetfeitjes: een van de nutsfactoren van een dagboek.

Las een strofe van de Amerikaanse dichter Robinson Jeffers, die tegenstrijdige reacties in me opriep:

‘Zie ook / hoe snel de beschaving verruwt en in verval raakt; haar betere / eigenschappen, vooruitziendheid, menselijkheid, belangeloos / respect voor de waarheid verdwijnen het eerst; de ergste het laatst.’

Nee, dacht ik, Jeffers is allang dood en ik ben uiteindelijk te balorig.

Wyns, 2021 © Ton van ’t Hof

Een reactie plaatsen

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.