De dag, de dag, de dag.

Waarop ik, staande op een wiebelende ladder, een vonkenvanger om de schoorsteen aanbracht.

Waarop takken knapten, van roos en es. Ook de rietdekker repte van een toename van wind de laatste jaren.

Waarop we langs wuivende velden een wandeling maakten, hand in hand.

Waarop ik een pernod dronk en we lasagne aten.

Een dag waarop de keuzes beperkt leken, de instructies onvolledig, maar die desondanks goed uitpakte.

Foudgum, 2021 © Ton van ’t Hof

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.