Zon, voorbijsnellende wolken. Vrij krachtige wind. Het waait hier altijd. Altijd. Wat iets, zie ik, met mensen doet. Zelfs degenen die hier geboren zijn schaffen massaal e-bikes aan!

Luisterde naar Thaise funk van Yīn Yīn, een band uit – ik kon mijn oren niet geloven – Limburg, waar het doorgaans minder hard waait dan in Friesland, maar de meeste verheffingen hoger zijn.

Ook nog een stukje gewandeld, beetje getekend en tamelijk veel gelezen, onder andere in Koos van Zomerens Aan de dijk. Herwijns dag- en fotoboek. Ik ben per slot van rekening met prepensioen.

Vandaag hoorde ik het weer: dat literatuur je ‘aan het denken’ zet. Iets, dacht ik, waar literatuur geenszins het natuurlijke monopolie op heeft. Vroeger las ik overwegend fictie, tegenwoordig kies ik meestal voor een boek uit de royale categorie non-fictie. Daar ligt geen bewuste keuze aan ten grondslag, maar, zo vroeg ik me vanmiddag af, wat dan wel?

Dat heeft iets te maken, formuleerde ik voorzichtig, speculerend, met het verdwijnen, grote verdwijnen van een wereld, míjn wereld – dat verdwijnen dat maar doorgaat en doorgaat.

Waaxens, en plein air, 2021 © Ton van ’t Hof

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.