Flonkering

Rondje Hantum-Foudgum, na de regen. Hoewel nog altijd grijs was de lucht weer in beweging. Windkracht vier. De mist die maar bleef hangen eindelijk verdreven. Half december, 10°C.

De joekel van een haas lag nog steeds hartstikke dood in de berm van de Brantgumerwei, zijn staart intussen aangevreten en zijn ogen wit, als gekookte vissenogen.

Maakte me onderweg ook druk over een provinciaal voornemen: ‘het [nieuwe] doorgaande fietspad met zicht op het Wad moet zorgen voor een opleving van de economie en het toerisme in de streek’. Slierten peddelaars bovenop de zeedijk, van Harlingen tot aan Lauwersoog: gadverdamme! Was het Koos van Zomeren die zei dat er een regelrechte uitverkoop van de natuur aan de recreatie gaande is? Godverdegodver.

In Wolters weitje tegenover het tankstation van Klaas Buruma verblijft nu al enkele dagen een ram. Moederziel alleen. Meestal ligt hij in de beschutting van wat struiken te kauwen of voor zich uit te staren. Toch heb ik, als ik erin slaag om in zijn ogen te kijken, niet het idee dat hij ongelukkig is. Integendeel, ik zag vanmiddag zelfs een flonkering.

Brantgum, 2020 © Ton van ’t Hof

Gepubliceerd door

Ton van ’t Hof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.