Stropers

Gisteren in het weilandje voor ons huis: een buizerd die een prooi verorberde. Toen we een metertje dichterbij kwamen wipte hij met prooi en al een metertje achteruit.

Vanochtend een laminaatvloertje gelegd, vanmiddag aan de kuier geweest, in mistig weer. Toen ik de deur achter me dichttrok vloog, op een steenworp afstand, een buizerd van een paaltje omhoog. Asjemenou. Dat was vast dezelfde als die van gisteren. Hij of zij is wel erg dicht bij homines sapientes neergestreken. Waarschijnlijk een wintergast, wellicht uit Scandinavië. Voedselrijk gebied hier. Dat het om ons huis stikt van de muizen hebben onze poezen de afgelopen maanden al laten zien.

In twee uur tijd twee mensen tegengekomen. Ze hoorden bij elkaar en waren op de fiets. Achterop een kist met rubberen laarzen. Aardappelstropers, dacht ik meteen. Als aardappels worden gerooid blijven er steevast tientallen of honderden achter in de klei. Geregeld zie ik mensen een gerooid veldje afschuimen: aardappelstropers. En waarom ook niet; zonde als die patatten wegrotten.

Boven de laaghangende bewolking druk ganzenverkeer.

Brantgum, 2020 © Ton van ’t Hof

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.