Mond wijd open

Lees momenteel Onno Bloms vlot geschreven De wondergrijsaard. Portret van Harry Mulisch. Groot schrijver, boeiende man. Mulisch dan. De ontdekking van de hemel is een hele tijd mijn favoriete roman geweest. Bezeten was ik ervan. Zo wilde ik ook schrijven. Zo. Wat uitliep, toeval of niet, op het bijhouden van een blog.

Mulisch had het goed gezien: wie overal het toeval bij haalt faalt nooit.

Ik ben geschapen voor het bloggersvak. En voor het afvoeren van groenafval. Bij karrenvrachten de afgelopen week. Terwijl ganzen in ononderbroken stromen overvlogen. Vogeltrek heeft iets religieus, alsof er telkens weer een plechtige belofte wordt nagekomen.

Schuin voor ons huis, aan de overkant van de weg, lagen twee houten platen schuin tegen elkaar aan. Ze vormden een dakje. Daaronder: twee dode kalveren. Het ene kalf wat ouder dan het andere. Heel zielig allemaal. En vreemd. Nog niet eerder zag ik dood vee op deze plek liggen. Enkele uren later werden de beesten opgehaald.

Ondanks het stormachtige weer nieuwe wandelschoenen ingelopen. Langs drassige weilanden en gerooide bietenvelden vol kievit. Grijsblauw wolkendek op nog geen honderd meter. Harde wind. Regenval. Mond wijd open. Zwemmend. Als een vriendelijke reuzenhaai.

Hantum, 2020 © Ton van ’t Hof

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.