Kleurenwaaier

Lichte regen, navenant wolkendek. Wind. Steeds minder blad, steeds meer vergezicht. Vanuit huis kan ik nu naar weilanden en stoppelvelden turen. Naar intensieve landbouw. Opbrengst per hectare. Gebruik van.

Op ons terras staat de valse wingerd in vuur en vlam. Waar bladeren verdwijnen komen trosjes blauwzwarte besjes te voorschijn, die voor sommige vogelsoorten een lekkernij zijn. Nu pas zie ik hoe wingerd en bruidssluier, die nog groen is, verstrengeld zijn.

Bij Moddergat anderhalf uur buitendijks gewandeld. Helaas waren we niet de enigen. Ik heb de pest aan anderen als ik wandel. Vooral als ik ze op anderhalve kilometer al hoor. Het was laag water. In de herfst en bij laag water is het wad op zijn mooist, als de kwelders van kleur verschieten.

Waarom heet een bergeend bergeend, dacht ik, toen ik vier exemplaren waarnam. Ze zijn goed herkenbaar aan hun hun zwarte kop, witte buik en vosrode borstband en overwinteren bij tienduizenden in ons land. Voornamelijk aan de kust, niet in de bergen. In een etymologisch woordenboek vind ik een verklaring: ‘bergeend, zo genoemd omdat de vogel zijn broedsel verbergt in gangen van konijnen.’

Moddergat, 2020 © Ton van ’t Hof

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.