Devotiekaarsjes, gezegend bier

Tot mijn verrassing ontdekte ik gisteren dat ik nóg een stel overgrootouders heb die een café hadden. Twee van mijn vier overgrootvaders – vijftig procent dus – waren kroegbaas. Het drankduiveltje zit in mijn genen.

Toen mijn grootmoeder van vaderszijde in 1899 werd geboren was haar vader, Lambertus Petrus Verstraaten, koster van de Sint-Catharinakerk in het gat Ledeacker, dat midden in de Peel ligt. Hij kwam zelf uit Sint Anthonis, een dorp ten zuiden van Ledeacker, en was zijn werkzame leven als landbouwer aangevangen.

Maar Lambertus was een smart cookie. Toen in Ledeacker de functie van koster vrijkwam aarzelde hij geen moment en solliciteerde: je verdiende als koster meer, werd minder moe en je bestaanszekerheid was groter. Vanuit deze optiek was het overigens ook slim dat mijn overgrootmoeder Anna Maria, indien gepland, maar twee kinderen baarde.

Terwijl mijn overgrootvader dagelijks voor kerkgebouw en kerkdienst zorgde, was mijn overgrootmoeder als winkelierster aan de slag gegaan. Het is onduidelijk of ze zelf een winkeltje had of bij iemand in dienst was getreden. In elk geval beschikte het gezin begin twintigste eeuw over twee inkomensstromen.

Terwijl mijn grootmoeder en haar jongere broer Petrus Antonius de lagere school doorliepen, hebben mijn overgrootouders zuinigjes geleefd en plannen gesmeed, want in 1909 lieten ze vlakbij de kerk een woonhuis met winkel en café bouwen, inclusief twee gastenkamers.

Dat dit een gouden greep is geweest leid ik uit twee dingen af. Ten eerste was Ledeacker eind negentiende eeuw tot bedevaartsoord gepromoveerd, waar katholieken de Heilige Donatius, beschermer tegen onweer en blikseminslag, konden vereren en een volle aflaat verdienen. Daar kwamen pelgrims op af.

Ten tweede verkochten mijn overgrootouders hun woonhuis met winkel en café al in 1915, vertrokken richting Eindhoven en hebben, zover ik weet, nooit meer een beroep uitgeoefend. Mijn overgrootvader was op dat moment 55 en mijn overgrootmoeder 61 jaar oud. Kennelijk hadden ze in zes jaar tijd voldoende geld aan de pelgrims verdiend om al vroeg met pensioen te kunnen gaan.

Op de ansichtkaart hieronder is het complex afgebeeld dat mijn grootouders in 1909 lieten bouwen. Op de voorgrond poseert volgens bijschrift de familie aan wie het geheel werd overgedaan.

Een winkeltje waar je beeldjes van de Heilige Donatius kon kopen, en devotiekaarsjes. Zoiets. En in het café vloeide het gezegende bier uiteraard rijkelijk.

Een gedachte over “Devotiekaarsjes, gezegend bier

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.