Inzendbarrière

Literatuur moet opwindend zijn en ambitieus en iets beweren. Ik heb me gisteravond mateloos geërgerd aan deze opmerking en de plaatser binnensmonds uitgemaakt voor een stuk onbenul.

Vanochtend werd ik op de fiets, tas met boodschappen aan het stuur, in één keer en uit het niets overmand door droefheid over de dingen die voorbijgaan. Soms heb ik dat.

Een van onze poezen poept geregeld in ons grindbed. Meestal zie ik de drol tijdig liggen en ruim hem op voordat iemand erin kan stappen. Vanochtend dus niet.

Godsamme, ik zit weer in zo’n periode waarin ik niets kan laten staan. Dus dronk ik een glas witte wijn bij de lunch die ik dus afsloot met koffie en een stuk chocolade.

De Grote Poëzieprijs wil van inzendingen in eigen beheer af. Maar de organisatie wil dat nog niet toegeven. Daarom werpt ze barrières op. Wie dit jaar zijn of haar in eigen beheer uitgegeven bundel wil insturen, dient niet alleen € 50 te betalen, maar moet ook minimaal 250 exemplaren hebben laten drukken van zijn of haar boek. Dit geldt overigens ook voor gerenommeerde uitgevers. Wat vreemder is dan het lijkt: slechts sporadisch worden van Nederlandstalige bundels meer dan 250 exemplaren verkocht.

Brantgum, 2020 © Ton van ’t Hof

Een gedachte over “Inzendbarrière

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.