Ego’s & emo’s

‘We laten ons hier niet leiden door onze ego’s,’ zei iemand uit smeltkroes Antakya gisteravond, ‘maar leven samen als broeders.’ Wat ik van wijsheid getuigen vond.

Ja, zekers, poepdruk vandaag. Kwam later, na de drukte, een foto tegen, waarop Hennie (links) en ik ons wild hebben uitgedost. Het is begin 1988. We wonen en werken in Duitsland. Hennie is zwanger van Anoek, ik ben nog geen dertig en bekleed de rang van kapitein. We zijn net aangekomen – welkomsdrankje in de hand, nog nuchter – op het punkfeest van Jaap & Wilma. Het zou een gedenkwaardige avond worden, die iedereen paste. Bizar en ademloos.

Kon, nadat ik bovenstaande herinnering neerpende, nog juist een aanval van melancholie afslaan met een glas wijn uit de Loire.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.