Té kritisch

Stapte rond 13.45 uur voor het eerst sinds enkele maanden Dokkums bibliotheek weer eens binnen. Het was redelijk druk en ik was veruit de jongste. Wat toeval was, of niet. Wie zal het zeggen. Bracht één boek terug en nam er twee mee. Voor Hennie.

Was op de fiets. Vanwege de blauwe lucht. Helaas viel de wind wat tegen: de jas werd dichtgeknoopt en het hoofd over het stuur gebogen.

Ik heb me nooit veel gelegen laten liggen aan de spelregels binnen het poëzieveld, ben altijd kritisch geweest op bobo’s, praktijken en machtsverhoudingen. Wat me niet door iedereen in dank werd afgenomen, anderen waardeerden dat weer wel. Ik sloot vriendschappen en zei ze soms ook weer op; zoals dat gaat in het leven.

Tot de meest typische behoren de vriendschappen die bekoelen omdat een van de matties (m/v/x) een andere positie in het veld heeft ingenomen, door het aanvaarden van een functie, bijvoorbeeld, of de toekenning van subsidie. Ineens is de ander té kritisch. Wat ik jammer vind. Maar mijn mening ga ik er niet aan geven. Daar heb ik recht op.

Gelukkig zijn er nog wat ijzersterke boezemvrienden.

Bornwird, 2020 © Ton van ’t Hof

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.