Egomaan

Schreef vanochtend dingen op over corona, wanhoop, verlangen en hoop, die ik allemaal weer deletete. Dronk te veel koffie en luisterde naar de wind. Las iets over collectieve fröbelacties die de wereld moeten redden van rampspoed en ellende, en nam me voor om nog wat metselwerk te doen.

Kortom, ik was lekker bezig met mezelf.

Metselde wat

en reed na de lunch met Hennie naar Warfstermolen, dat ooit aan de oude zeedijk lag, maar nu ten zuiden van het Lauwersmeer te vinden is. Het dorp zelf is niet veel soeps – Warfstermolen werd ruim twintig jaar geleden nog als armste dorp van Nederland aangemerkt – maar de omgeving is weids, gevarieerd, speels en kleurrijk; schitterend dus. Naar Burum gewandeld en langs de schotels van It Grutte Ear & Defensie weer terug. Straffe wind, koude oren, steeds meer zon en niemand die ook maar enige interesse in ons toonde. Apotheose: de drie jonge grutto’s die boven een zee van boterbloemen al met pa & ma meevlogen.

Linzenschotel klaargemaakt.

Warfstermolen, 2020 © Ton van ’t Hof

Auteur: Ton van ’t Hof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.