Ja, zo zit het!

Zag een paapje in een akker aan de Poelewei, mannetje met pikzwart zorromasker en oranje borst, wippend. Hij hield me in de gaten, vloog niet weg, de pokdalige aarde eindelijk zacht vanwege de regen.

‘Het vertrouwen van poëzielezers dat gedichten ertoe doen is nog nooit zo groot geweest’, concludeert Bertram Mourits in de Nederlandse Boekengids na het lezen van vijf recente boeken over de rol van poëzie vandaag de dag. 

Maar in al die boeken niet één sterk argument waarmee je het nut of de zin van poëzie kunt schragen, al komt Helen Vendler wat mij betreft in de buurt: ‘dat gedichten het vermogen kunnen hebben om “the truth about one’s inner being” te laten zien. 

Toch is er geloof ik meer dan dat. Er zijn namelijk gedichten die een unieke ervaring bij me hebben opgeroepen, een moment van begrip van het leven, de eenheid en samenhang van het al. Gedichten waarna ik uitriep: ‘Ja, zo zit het!’

Zoiets.

Of zo’n ervaring nuttig of zinvol is, weet ik niet, maar het is wel dé reden waarom ik poëzie lees.

Holwerd, 2020 © Ton van ’t Hof

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.