Vereenvoudiging

Soms kan ik ineens, zo uit het niets, hartstochtelijk verlangen naar Dvořáks Nieuwe Wereld. Gisteravond nog. Om tien uur ging ik er nog eens goed voor zitten en koos voor een uitvoering van het Berliner uit 1996. Toen het allegro werd ingezet was ik al een en al vrolijkheid. Ging aansluitend fluitend naar bed.

De tuin lag er vanochtend doodstil bij, fris, zonbeschenen. In de enorme struikroos, waarvan ik de naam nog steeds niet ken, zaten plots vijftien tot twintig mussen te tjilpen. Telkens als ik dichter bij kwam vlogen ze weg, en als ik weer afstand nam keerden ze weer terug. Het leek wel een spelletje. Ik had er in elk geval een hoop plezier in.

‘s Middags, na het snoeien, zoervleisj opgezet en appelmoes gemaakt. Heerlijk straks bij aardappeltjes uit de oven.

Een containerwissel aangevraagd, opnieuw tien kuub, maar ditmaal voor bouwafval, want de oude volière achter in de tuin gaat tegen de vlakte.

Pakte om half vijf een biertje, voor het coronavirus mij te pakken neemt. Ik probeer het eenvoudig te houden.

De oude volière in onze tuin, die gesloopt gaat worden.

Auteur: Ton van ’t Hof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.