Tot de herfst, Steve Benson

Na de verhuizing borg ik mijn poëziebundels met handenvol tegelijk – snel en ongeordend – in mijn boekenkasten op. Nu is de tijd gekomen om ze te alfabetiseren. Ik neem ze één voor één op en zal hier, op mijn blog, telkens het openingsgedicht kort belichten, waarna de bundel op zijn plaats in de boekenkast zal worden gezet.

De 1e bundel die ik pak is Open Clothes van Steve Benson (Atelos, 2005). Benson is tien jaar ouder dan ik, geboren in Princeton, New Jersey, en wordt vaak gerekend tot de Amerikaanse Language beweging.

TOT DE HERFST

Het is winter
Kan ik regel voor regel een gedicht schrijven?
Ik kan alles
Toch hoop ik op meer
Ik hoop dat het wolkendek openbreekt
Wat zo gebeurd is
Het gebeurt in de komende tijd
Eén beeld tegelijk
De roerloze uitstalling van emotie
Gestrekt (de regels veranderen)
op rubbermatjes, glibberige
omweg
lompe wijze, draaiende
wijsheden op een stokje
we dubden
over stille wateren die overkookten
of onze roeiriemen, tijd
een stomme regel
loodrecht naar beneden
door een helder medium
niet voor honderd procent gebotteld
ademend
zwart en wit
Ik steek mijn hand uit, wil aanraken
weifelend, draaiend
even geblokkeerd
en daar blijk van gevend
terwijl ik een zootje glimpen
opvang
uitgefaseerd
vanwege stress
telkens weer anders
vandaag zeiknat, in silhouet
volledig afgemat, maar nog altijd
de haren in de fik
evenals de rest van me
er zijn plaatsen
watervliegtuigen
vliegen als bijen
vanaf planeten
lynchscènes
de mijne wellicht een futiel
teken op straat
vaag, wezenloos
bekrast
uit tumultueus verval
nauwelijks beroerd
door gespleten verwoestingen
totdat stuiptrekkingen
losbarsten in het duister
Wat is dit?
Straling, slik het
tot het einde toe
allerlei
vriendelijkheid ontvlamt
de met rozen bezette zon
de met roest bedekte mens
al eerder gebeten
door een waas

[24 januari 1998-27 februari 1999]

Bijzonder aan dit gedicht is de procedure die er aan ten grondslag ligt. In een noot zegt Benson hierover: ‘”Tot de herfst” is geschreven over een periode van dertien maanden, één regel tegelijk, op een stukje papier van 21,5 x 28 cm, dat ik elke dag in mijn achterzak droeg. Toen ik begon besloot ik dat ik zou proberen om elke regel uit een andere gelegenheid te laten voortkomen, zonder me daarbij te laten leiden door een of ander plan, thema of poëziebeginsel. Over het algemeen werden regels geschreven met tussenpozen van dagen of weken.’

‘Tot de herfst’ gaat ook over deze procedure, en meer algemeen over het schrijven van een gedicht. Dit vers wil geen verhaal vertellen, maar is een weerslag van zijn productieproces, een werdegang van zijn eigen ontstaan. Hoewel ik een liefhebber ben van dit soort poëzie weet dit gedicht me niet te treffen. Ondanks enkele fraaie regels en aardige vondsten blijft het geheel me te abstract, weet het maar niet over zijn dode punt heen te raken.

Auteur: Ton van ’t Hof

Dichter & blogger o.a.

3 gedachten over “Tot de herfst, Steve Benson”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.