Je zoekt je leven lang naar logica en samenhang maar vindt vooral onredelijkheid en tegenstrijdigheden.

‘Restanten hormoongif.’

Waarom zou je je herinneringen eigenlijk schikken, ordenen?

In de omgeving van Zwarte Haan onze benen gestrekt, oefengebied van duizenden brandganzen, het landschap afiguraal. Centrale gebeurtenis: de magere man die we in een zwijnenstal van een dijkhuisje saxofoon zagen spelen.

Zwarte Haan, 2019 © Ton van ’t Hof

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.