Zag gisteravond een erbarmelijk slechte eerste helft van ADO-Twente. Elk doelpunt – er viel er niet eentje – zou een toevalstreffer zijn geweest.

Zag in de tweede helft enkele spelers over de bal heen maaien, niemand van de gaten gebruikmaken en een ADO-speler die een doelpunt van ADO voorkwam.

0-0

Hup ADO.

De grimmige wind vannacht – ik lag een tijdje wakker – deed me niet naar binnen verlangen, integendeel, ik wilde eropuit, me zodra het licht was met hem meten, zijn felle vlagen weerstaan.

Voelen, weten dat je leeft.

De zon brak vanochtend een uur later dan voorspeld door. In tussentijd was ik – omkeerweigeraar – kledder geworden. In de stormachtige wind had de meegenomen paraplu me geen enkele dienst kunnen bewijzen. Maar de vergezichten vanaf de Griene Dijk, volgepakt met titanische wolkenmassa’s, hadden veel vergoed, zo niet alles. Toen ik bij de auto in Minnertsga kwam waren mijn kleren al weer bijna droog.

Je leeft maar één keer.

Schreef vanmiddag in één ruk een gedicht, dat nu aan het bijkomen is.

Maakte erwtensoep. Alweer? Ja, alweer.

Minnertsga, 2019 © Ton van ’t Hof

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.