Eaglestone, Robert—Literature: Why It Matters (2019): ‘Literatuur heeft een belangrijk aandeel in onze aanhoudende dialoog over het steeds veranderende zelfinzicht van de mensheid—niet over wat we zijn, maar over wie we zijn.’

14.09.2019

Ai Qing (1910-1996) was een bekende Chinese schrijver-dichter en vader van de nog bekendere kunstenaar Ai Weiwei (1957). In Barnaby Martins Ai Weiwei. Een dissident in hedendaags China (2013) lees ik met stijgende verbazing Ai Qings geboorteverhaal: ‘Bij zijn geboorte heette Ai Qing niet Ai Qing. Hij heette eigenlijk Jiang Haicheng. Net als Mao was hij een telg uit een betrekkelijk rijke familie van landeigenaren; pas als jongeman veranderde hij zijn naam. Volgens de gewoonte van die tijd raadpleegde zijn ouders direct na zijn geboorte een astroloog. Ze kregen te horen dat hun pasgeboren zoon het gezin de vernieling in zou helpen. De enige hoop die ze hadden was om hem weg te geven. Doodsbang door de voorspelling van de astroloog gaven de ouders van Ai Qing de baby aan een van de armste vrouwen van het dorp, een boerin die zelf al meer kinderen moest voeden dan ze aankon. Om aan tafel ruimte te maken voor de zuigeling Ai Qing verdronk deze vrouw een van haar eigen kinderen in de rijstvelden.’

Ik kan het, met een volgevreten lijf, niet geloven. Zou dit verhaal zijn aangedikt? Ik hoop het wel.

12.09.2019

Connie Palmen vertelde gisteravond in DWDD dat ze na de moord op Pim Fortuyn dacht: ‘Ja, de wereld verandert. Wat moet ik doen? Ik stem toch op de goede partij?’

Het geheim van Angela Merkels succes? Volgens historicus & journalist Wierd Duk speelden haar analytisch vermogen en oplossingsgerichtheid daar zeker een rol bij, maar belangrijker is het gegeven dat niet de partijelite maar de ‘gewone kiezer’ haar machtsbasis vormde: ‘”Mutti” Merkel wist haar burgers op sleeptouw te nemen, stap voor stap, telkens uitleggend waarom bepaalde besluiten in haar ogen onvermijdelijk waren—’alternativlos‘, noemde ze dat. Zij wekte daarmee de indruk dat ingrijpende veranderingen geleidelijk plaatshadden en dat ze werden aangestuurd door een “rustige hand”.’

Hoe waar. En zwaarwegend. Vernieuwingen moet je langzaam doorvoeren, veel mensen kunnen snelle omslagen niet aan. Dat lesje heb ik in de loop van mijn carrière wel geleerd.

Het barokke Venetië in Cees Nootebooms barokke taal; dat heet overdaad. En overdaad schaadt. Ik houd momenteel koppig vol.

Auteur: Ton van ’t Hof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.