Om mijn belangstelling voor de wereld niet verloren te laten gaan, zoek ik telkens weer naar andere wijzen van kijken.

Met ‘maar wat aan rotzooien’ verander je de wereld niet. Of jezelf.

‘Het kapitalisme is niet een “kamp”, zoals men tegenwoordig pleegt te zeggen, het is die ondoorzichtigheid die zich sluipenderwijs nestelt tussen de mensen en dat wat zij doen, tussen de ene en de andere mens, en tussen de mens en dat wat hij denkt.’—Jean-François Lyotard

Tijdens het fietsen zagen we een kudde koeien in het gras liggen, madammen mét kroost, wat voor productiekoeien hoogst ongebruikelijk is. Productiekoe en productiekalf worden gewoonlijk direct van elkaar gescheiden. ‘Na een paar uur zijn moeder en kind aan elkaar gehecht,’ hoorde ik ooit een boer zeggen, ‘en als je ze daarna uit elkaar haalt is het geloei van koe en kalf niet om aan te horen.’ Het ging hem om de melk, het vlees én een ongestoorde nachtrust.

Maar in dit weiland dus mooie bruin-witte madammen mét hun kleine grut. Een verdomd vrolijk gezicht. Maar, zo vroeg ik me af, waar keken we nu eigenlijk naar? Een experiment? Vrije koeien? Het bezit van iemand met een hart van goud?

Dronryp, 2019 © Ton van ’t Hof

Auteur: Ton van ’t Hof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.