Het kortste rondje dat je vanuit ma’s zorginstelling in Bartlehiem kunt lopen is bijna zeven kilometer lang. Dat is te ver voor haar. Daarom wandelden we vanochtend een half uur oostwaarts, draaiden ons om en gingen via hetzelfde verharde weggetje maar dan in omgekeerde richting weer op huis aan. Ma vertelde honderduit. Zowel heen als terug was alles wat ze zag (weer) nieuw en mooi en hartstikke leuk. Ze deed me aan kleine Marc denken die ‘s morgens de dingen groet, uit het fameuze gedicht van Paul van Ostaijen:

‘Dag ventje met de fiets op de vaas met de bloem / ploem ploem’

Ze wordt steeds jonger in haar spreken, als een kind dat naakt is.

Bartlehiem, 2019 © Ton van ’t Hof

Auteur: Ton van ’t Hof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.