Het is geen toeval, borrelde vanochtend in me op, dat ‘aantreffen’ en ‘bedenken’ elkaar tegen het lijf lopen in het woord ‘vinden’. Als iemand ‘iets vindt’, houdt dat meestal in dat-ie een meninkje heeft dat-ie elders, al dan niet in samenstelling, aangetroffen heeft.

We wauwelen elkaar vooral na, en voor je het weet is er een establishmentstandpunt. Thans is geëngageerde poëzie bon ton. Het juryrapport van De Grote Poëzieprijs maakte dat gisteren weer eens duidelijk. Daarin kwam ik een zinsnede tegen waar ik de afgelopen jaren al menigmaal op stootte in uiteenlopende teksten.

Ik heb nooit goed begrepen wat die passus nu precies betekende. Maar dat zal aan mij liggen. En gisteravond dus weer: ‘Fabias maakt het persoonlijke politiek en het politieke persoonlijk,’ aldus de jury. Wat een geleuter.

Krijg zo langzamerhand het gevoel dat ik achtergelaten ben door de tijd.

Wat wel steeds beter lukt: me ontspannen in dat wat zich voordoet.

Nog effe op bezoek geweest bij Herbergier Bartlehiem, het verzorgingstehuis waar hopelijk mijn moeder een dezer dagen kan worden ondergebracht.

Lekkum, 2019 © Ton van ’t Hof

Auteur: Ton van ’t Hof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.