In 1985 liep ik van Plymouth naar Newquay, 250 km verderop. Mijn eerste nacht bracht ik op een camping door, die op een paar honderd meter lag van ons huidig onderkomen, Shamrock Cabin. Het grasveld waarop ik destijds mijn tentje opzette staat nu vol met houten vakantiehuisjes. Ruim dertig jaar geleden was Treninnow Cliff, waarop Shamrock Cabin ligt, een woest tehuis voor vogels, thans branden er ‘s nachts tig lampjes en kun je binnen een straal van een kilometer vier horecagelegenheden bezoeken.

Ook deze stek is inmiddels door de mens overwoekerd.

Maar het uitzicht over zee is gebleven. En buiten het toeristenseizoen kan men hier nog redelijk kalmpjes leven.

‘The limits of who we are, and the limits of what our world is.’ —Gary Snyder

Ritme, het leven op Treninnow Cliff heeft een ánder ritme dan dat van de stad waarin Hennie & ik wonen. De zee bespeelt hier onophoudelijk de drums, en vogels weten telkens weer op het juiste ogenblik in te vallen.

Voor mijn neus duiken kraaien als stuka’s naar beneden.

Ik bestudeer de vegetatie, maar herken nogal wat planten niet.

Tegen 10.30 uur al wandelend over het zonnige Coast Path naar Kingsand vertrokken, waar we in The Devonport Inn de lunch gebruikten, inclusief een pint of Guinness. Via Millbrook om 14.15 uur weer terug. Daarna het terras op met boeken.

Rame, 2019 © Ton van ’t Hof

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.