In mijn lange roadgedicht Een lijn is een vore (2011) bezing ik Noord-Nederlandse dorpen en gehuchten, waaronder het Friese Baaium, dat tussen Franeker en Leeuwarden ligt. Toen ik er vanochtend doorheen wandelde begon de zon te schijnen. De regels luiden zo:

Direct en precies zoals het is, maar ook min of meer
toeval, geen waardering voor compromissen,
overal spanning en dus in diepe rust, onopgelost
het hoe en waarom
van genot, van zonovergoten Baaium.

Las het aardige chapbook On Imagination (2017) van Mary Ruefle: ‘I believe there is no difference between thinking and imagining, and that they are one.’

Ronduit hilarisch vond ik de anekdote over Robert Creeley. Nadat hij een gedicht had voorgelezen vroeg er iemand uit het publiek: ‘Was dit een écht gedicht of heb je het verzonnen?’

R.I.P. Onze Bezzera espressomachine, na zeven jaar trouwe dienst. We gaan terug naar de duurzamere filterkoffie.

Leende van de bieb de roman Tussenbeide van de Française Nelly Alard, die in 2017 bij het Leesmagazijn verscheen en in 2013 werd bekroond met de prix Interallié. Deze prijs wordt jaarlijks toegekend aan een roman die door een journalist is geschreven. Het smetteloze leenboek lijkt nog niet eerder gelezen te zijn geweest.

16.30 uur: tijd voor een heuse Oostenrijkse toptrappist: Gregorius!

Baaium, 2019 © Ton van ’t Hof

Auteur: tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

3 gedachten over “”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.