Las vanochtend de bibliofiele uitgave Five Poems van Joseph Massey, uitgegeven door Tungsten Press (2018). Een bijzonder samengaan: de verstilde beelden van de Amerikaan Massey in het paleis van handgeschept papier van Neerlands meesterdrukker Wolfram Swets.

Wat ze gemeen hebben: een halsstarrig vasthouden aan schoonheid, raffinement. En ook: leven onder de armoedegrens. Gekwelde kunstenaars. Zonder zou de wereld minder goed af zijn. Ik vertaalde het eerste gedicht uit deze uitgave:

VOOR DE MARGE

Nacht laat in zijn spoor
een stem achter die ik niet herken;
een echo die wegsterft
in kou, vervormd
door kou

en de doffe plof
van een peertje van 40 watt.

Op de rand
van paniek
bijt dageraad
het uur uit

terwijl ik op je wacht,
de onbekende,
om de leegte
uit te spreken
van wat ik niet ben –

het gedicht
dat jij al bent.

Vanmiddag eerst naar de dijk bij Holwerd gereden, waar we in de regen naar het half voltooide beeld van Jan Keetelaar zijn gewandeld, Wachten op hoog water, dat uiteindelijk moet gaan bestaan uit twee vrouwen van metaal, een dikkere en een dunnere, die over het wad uitkijken.

Daarna door naar Dokkum voor een stadswandeling en een middagmaal, waar ik een uiterst smaakvolle donkere Bonifatius bij dronk; ze kunnen hier prima brouwen.

Holwerd, 2019 © Ton van ’t Hof

Auteur: tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.