Er komt een dag dat iedereen je vergeten is; welverdiende vergetelheid!

Iemand slaakte een kreetje.

09.20 u. Bestelde voor € 19,64 Oil Spell van Claire Marie Stancek. Nee, niet spill.

‘She subverts all trends with poems that feel entirely new.’

09.46 u. Las dat scheepsbouwers studeren op mammoetschepen waarop 50.000 containers passen.

12.54 u. ‘Peace,’ zei ik.

Bo kijkt vanuit de vensterbank naar fietsers die voorbijsjezen * sommigen hebben regenkleding aan * dan wordt het lichter * er vliegt een kraai op * Bo komt naar me toe en geeft me kopjes * hé * een regel van Ed Dorn die me te binnen schiet: ‘Waarom / kan het niet voor altijd zo blijven?’

Op de laatste bladzijde van Paul Blackburns In. On. Or About the Premises (1968) wordt vermeld dat er van deze eerste editie 3500 bundels met slappe en 1400 met harde kaft zijn gedrukt. Not bad.

Nog een klein vers van Blackburn:

OUDE KWESTIE

(voor Fee)

Waarom heeft het leven de behoefte
gecreëerd om in jezelf te praten,
terwijl er niemand is om een praatje mee te maken?

Straks reis ik af naar Deventer, voor de presentatie van het tweede nummer van petrichor.

Paul Blackburn, 2019 © Ton van ’t Hof

Auteur: tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

4 gedachten over “”

  1. Ik zag vandaag een vrouw een beetje luid praten en ik dacht: heeft ze een telefoon of is ze even aan het doordraaien. Ach beetje in een telefoon schreeuwen en je lijkt weer normaal. Daar is deze tijd dan wel weer goed voor.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.