Toegegeven aan mijn wandelverslaving. Hennie liep moeiteloos mee. Ruim negen kilometer ten zuiden van Kollumerzwaag. Ze sloeg zelfs het patatje oorlog af dat ik na afloop voorstelde; er moeten wat kilootjes af. Teruggeblikt op het voorbije jaar, dat zijn ups en downs kende. Het zachte grijze weer voelde aan als een deken. Tegen het einde het schelle pi-èèèh van een buizerd, die vlak voor ons over boomtoppen scheerde.

Kollumerzwaag, 2019 © Ton van ’t Hof

Een gedachte over “

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.