Als ik buitendijks wandel zie ik ze bij bosjes: rotganzen. Je herkent ze gemakkelijk aan hun donkere nek, kop & snavel. Ze zijn genoemd naar het geluid dat ze voortbrengen: r’rot. ‘s Zomers broeden ze in Noord-Siberië en ‘s winters vertoeven ze graag in West-Europa, op plekken waar groenwier, wintergraan en graszaad te vinden is. In het waddengebied en Zeeland strijken er jaarlijks zo’n 65.000 neer, circa 15% van de totale populatie.

Rotgans, 2018 © Ton van ’t Hof

Auteur: tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

2 gedachten over “”

  1. Hoog boven me, waar ik opgewonden jodelen hoor,
    Vermoed ik een prachtig Siberisch ganzenkoor.
    En het keffen en blaffen op verre kwelders klinkt
    als een dialect van IJsland, of van nog verder, elders.

    De nasale rauwe klanken langs het herfstbruine riet
    herinneren aan Noorwegen, aan Solveigh’s lied.
    En Spitsbergen herken ik in het tevreden knorren
    daar op het Wad, in geulen, prielen, schorren.

    Winter is niet alleen KNMI’s codes rood, oranje, groen,
    gladheid, prutsneeuw, onderuitgaan, treinen die stilstaan,
    maar ook de ganzen, de kleine, wilde en de fluitzwaan.

    Hun poëtische namen vertellen je op tijd wat je moet doen.
    Niks tv, Krol, Gerrit en Willemijn, je moet naar buiten gaan,
    goed luisteren en dat weet je: de winter komt er aan!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.