15.49. u. Met Hennie door de stad gewandeld en gebakken vis met friet gegeten. Daarna verder gewerkt aan onderstaand gedicht, dat zijn voltooiing lijkt te naderen.

ONGELIKT

We ontwaren onszelf zoals we denken
dat we ons gedragen. Zowel lamme
als blinde. In de verte
trekken doordenderende treinen zich niets
van ons lot aan. Verstoken
van nieuws wordt het landschapsplan vanzelf object
van heuse liefde.
Oktober was warm dit jaar en weldadig,
lucht trilde en vervormde de lijn
waar hemel en aarde elkaar leken te raken.

Een waarlijk benoemd iets
zou de loop der geschiedenis kunnen veranderen.
Als we in de spiegel kijken zien we gekte
om ons heen, pijn
die zonder leidraad komt aanschuiven.
Als poolijs breekt, of vogels verdolen
in het verval van een warrige wind.

551B8306-5E3C-4A4D-AD7B-B5A6DC5636B3
Leeuwarden, 2018 © Ton van ’t Hof

Auteur: tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.