In de Volkskrant van vrijdag 24 maart 1967:

HET VERGETEN EI

‘Er was eens een paashaas die een mand vol paaseieren weg moest brengen, [toen] verloor hij het mooiste paasei en het was niet alleen het mooiste maar het was ook een paasei dat kon praten. Een week of twee lag het ei daar al, maar naast het vergeten paasei was een boom. Daar woonde een eekhoorn en die had al twee weken nagedacht wat dat ronde ding voor zijn huis was. Toen die eekhoorn op een dag aan het eten was, lag het paasei daar al twee weken vergeten. En hij lag daar al een jaar. Twee jaren gingen voorbij en nog lag het paasei er. En toen hij al 100 jaar daar lag, zeiden de dieren het moet daar maar altijd blijven liggen en toen bleef het paasei voor eeuwig liggen!’

Ton van ‘t Hof, 7 jaar, Den Haag

Toen al gefascineerd door tijd en vergankelijkheid.

B19AC1CB-DB1D-43E5-8185-37CE09B5503D
Volkskrant, 24 maart 1967

Auteur: tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s