Het schilderen van het toilet stond al langer op mijn kluslijstje. Van wit naar soft stone, wat ik de kleur van zandsteen zou noemen. Vanochtend kwam het er plotseling van. Ik kon na de havermout geen goed excuus verzinnen en zei tegen mezelf: ‘Nou, vooruit dan maar.’ Ik heb geen hekel aan klussen, maar mijn vliegwiel is tamelijk zwaar. Nog voor de lunch was ik overigens al weer klaar met dit karweitje.

‘s Middags wat zitten bladeren in Verzamelde gedichten van Armando. Geen stukgelezen boek, maar ik kan zijn verzen wel lijden. Nu is hij dood. We hadden iets gemeen, wat met de natuur en je thuis voelen te maken heeft.

wat begaanbaar was: de stapels takken.

wat overzichtelijk was:
het woeste weefsel van de bossen.

Daarna sushi gemaakt, met biet, appel, ui en avocado; one of the best. 

E7A151F5-8842-4A88-AF8A-F4ABA946BC21

Auteur: tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

2 gedachten over “”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.