In Go East (Ambo|Anthos, 2015) doet filosofe Stine Jensen verslag van een reis door de wereld van yoga, mindfulness en spiritualiteit. Ze is, na een gestrand huwelijk, op zoek naar verlichting en hoopt dat Oosterse praktijken haar dat kunnen geven.

Ze schrijft gemakkelijk en haar zelfspot maakt me regelmatig aan het lachen.

Opmerkelijk voor een Westerse filosofe: al na enkele yogalessen weet ze haar scepsis te beteugelen en ervaart opluchting: ‘de realiteit was dat ik gelukkiger was nu ik niet langer alles in twijfel trok.’

Tien bladzijden later grijp ik naar de fles en schenk me een glas rode wijn in: ‘We hebben als persoon,’ zegt Jensen, ‘een min of meer coherent verhaal nodig over wie we zijn om te kunnen functioneren in de wereld.’

Míjn ‘min of meer’ samenhangende relaas is dit: ik heb me nooit militair, dichter of beeldend kunstenaar gevoeld, niet durven kiezen, het leven halfslachtig afgeraffeld.

Ik moet gauw van deze treurzang af.

Hoppa! Geef me de Bordeaux nog eens aan!

Auteur: tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

2 gedachten over “”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s