Ik vermaak me uitstekend met Gerbrand Bakkers Rotgrond bestaat niet. Over cultuurlandschap en natuur (Cossee, 2018). Bakkers manier van kijken is onderhoudend, zijn toon amusant. Toontje.

Voor Bakker is veel, zo niet alles, betrekkelijk. Steeds weer probeert hij de dingen tot hun juiste proporties terug te brengen.

Maar met betrekking tot het verdwijnen van planten- en diersoorten relativeert hij me toch te veel. Bakker lijkt onvoorwaardelijk in de veerkracht van de natuur te geloven: hier verdwijnt iets, daar komt er weer wat bij.

Op tweederde van het boek ben ik de term biodiversiteit nog niet één keer tegengekomen en heeft Bakker nog geen aandacht gewijd aan ecosystemen die verdwijnen of leefomgevingen die worden ontwricht. Dat verbaast me, in een boek als dit, wel.

Is dat erg? Nee. Het heeft iets recalcitrants. Wat ik dan weer innemend vind.

Update: op pagina 132 kom ik dan eindelijk het woord biodiversiteit tegen, en op pagina 133 nog tweemaal. Bottom line: Bakker moet niets van, in zijn ogen, onvoldoende onderbouwde doemscenario’s hebben. Bovendien is de natuur onvoorspelbaar.

Tja. Geef hem eens ongelijk.

Auteur: tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s