We weten het al langer: voor de VSB Poëzieprijs komen slechts de bundels van een handjevol uitgeverijen in aanmerking. Dat laat de historie ons jaar na jaar zien. Zo ook deze laatste editie weer: genomineerd zijn twee bundels van De Bezige Bij, twee van De Arbeiderspers en eentje van Van Oorschot. Over het hoe en waarom is meer dan eens gespeculeerd. Het heeft de prijs wel tot een wassen neus gemaakt, gedoe dat aan een circus doet denken, de zelfbevestiging van een verrot systeem. Wat voor mij de reden was om niet langer bundels van Uitgeverij Stanza in te zenden. En gezien het kleine aantal inzendingen dit jaar (79 door 29 uitgeverijen) ben ik niet de enige die zijn conclusies getrokken heeft. Ik ben er dan ook niet rouwig om dat deze prijs gaat verdwijnen.

Nu hoor ik net op het nieuws dat er twee nieuwe sponsors gevonden zijn en dat de VSB Poëzieprijs onder een andere naam een doorstart gaat maken; ik wens de initiatiefnemers veel wijsheid toe en hoop van ganser harte dat ze ook de jurering zullen weten te innoveren.

Auteur: tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

One thought on “”

  1. Ik las een stukje in de krant dat ze eens verder moesten kijken dan die bundeltjes. Tegenwoordig duikt de poëzie overal op. En daar ben ik zelf heel blij om. Niet om dat ik me zelf zo een verschrikkelijke poëet voel. Maar omdat ik wel denk dat de poëzie in de cultuur op een gruwelijke wijze niet aanwezig is.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s